چه خبرت͵؟

تو که همیشه برنده بودی

محکم باش

 به خودت مسلط باش

تو اسطوره مقاومت و استقامت هستی

تو نباید گریه کنی

هیچ کس گریه های تو را باور نمی کنه

تو محکمی

تو فولادی

تو کوهی

آره

برای دیگران چون کوه بودن ولی در خود آرام شکستن

حق داری بگردی تا پیدا کنی، سنت بره بالا ولی بازم هم روی توقعات خودت باشی و بگی هنوز پیدا نکردم چون تو پسری

ولی من با چندتا انتخاب شدن، باید انتخاب کنم چون نباید سنم بره بالا و مجبور به انتخاب هستم.

حق داری قبل از ازدواج، احساست رو با دیگران قسمت کنی و بازهم همون پسر خوب همیشگی هستی ولی من باید احساسم رو سرکوب کنم چون میشم دختر بد و غیر حسابی

وقتی با هزاران ایراد و سختگیری انتخابت می کنم باز هم این تو هستی که حرف آخر را می زنی چون تو مرد هستی ولی من باید مطیع و گوش به فرمان اوامر تو باشم. اون موقع است که میشم زن نجیب و زن زندگی

وقتی کتکم می زنی باید آبرو داری کنم و صدام در نیاد چون آبروی تو می ره

 تو حق داری

تو قانون داری

چون مردی ولی من زنم و فاقد هر …

و اینطور می شه که اختلاف نسل ها پدید می آید.

کاش پدرو مادرها، دیدگاه فکریشون با رشد فرزندانشون رشد و پیشرفت می کرد و دیگه اختلاف نسل و دیدگاهی با اونا نداشتیم.

با جمعیتی 70 میلیونی و خیابون­های باریک که به تمیزی ایران نیست، ولی توش قانون هست.
صدای بوق ماشین نمی شنوی به جز صدای تردد ماشین­ها.
هر لباسی که دوست داری می پوشی،
روسری سرت نیست، موهات آفتاب می گیره و روشنائی میبین͵.
دامن بدون جوراب می پوشی
کسی بهت نگاه نمی کنه و متلکی نمی شنوی
ماشینی جلو پات نمی ایسته و بوق نمی زنه. نصف شب هم برای بیرون بودن امنیت داری.
می تونی با دوست پسرت راحت بری بیرون و خوش بگذرونی، گشت ارشادی هم نیست که به راه راست هدایتت کنه.
با تمام آزادی هائی که اونجا هست و استفاده می کنی، با افسوس آه می کشی و میگی:
چرا مملکت خودم آزادی و قانون نداره، مگه سرزمین من چی کم داره.
و وقت برگشت به وطن، با خودت می گی: دوباره اونجا.

زن بودن خیلی قشنگه
چیزیه که یه شجاعت تموم نشدنی می خواد
یه جنگ که پایان نداره
اگه دختر باشی خیلی چیزا باید یاد بگیری.

زندگی یه جنگه که هر روز تکرار می شه و عوض شادی هاش- که تنها قد یه پلک به هم زدن دووم دارن- باید بهای زیادی بدی.

زندگی یه جاده کج و کوله پر از سنگ و کلوخه
کلوخه هایی که تو رو زمین می زنن و خونی مالیت می کنن.
سنگائی که فقط با چکمه های آهنی می شه از روشون گذشت
تازه این کافی نیست چون وقتی پاهات بپوشونی هم یکی پیدا می شه که به سرت سنگ بپرونه.

برگرفته از کتاب ” نامه به کودکی که هرگز زاده نشد”

یادمان باشد اگه خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هرکس نکنیم.