می خندی
به مشکلات و ناراحتی ها.
خوشحالی
که به خواسته هات رسیدی.
افتخار می کنی
که سربلندی.
ولی
انتهای همه این خوشبختی های من،
آه زبانه میکشد.
آری
آه زبانه می کشد وقتی سکوت در سنگینی فریاد صبور می ماند.
نوامبر 23, 2010
آه…
۱ دیدگاه »
خوراک آراِساِس دیدگاههای این نوشته. شناساگر دنبالک
سلام
اینطور فکر نکن همهچی زود ِ زود درست میشه. میدونم مریضی ولی خوب آدم فراز و نشیب داره زندگیش امیدوارم که زودتر از اونچه فکر میکنی به بهترینها برسی.
دیدگاه توسط گلناز — نوامبر 23, 2010 @ 9:38 ق.ظ.